امید چنان پرنده ایست که در روح آشیان دارد
روز امید و شادباشنویسی
۶ فروردین، نوروز بزرگ است.
نزد ایرانیان جشن بزرگ میباشد.
گویند خداوند در این روز مشتری را آفرید. زرتشتیان می گویند زرتشت در این روز توفیق یافت که با خداوند مناجات کند
کیخسرو در این روز به آسمان عروج کرد و در این روز برای ساکنان کره زمین سعادت قسمت میکنند
و از اینجاست که ایرانیان به این روز روز امید میگویند.
آئین روز امید و شادباش نویسی
ششم فروردین روز امید است؛ در این روز اسپند دود میکنند و دف میزنند.
از دیگر آئینهای به جامانده در این روز آب پاشیدن است. از آنجایی که آب نماد روشنایی و پاکی است
مردم با پاشیدن آب روی یکدیگر در واقع روشنایی را برای یکدیگر آرزو میکنند.
مهمترین آئین روز امید و شادباش نویسی نوشتن آرزوی نیک برای دیگران بر روی کاغذ است و در ادامه شخص گیرنده باید این آرزوها را تا سال دیگر نزد خود نگه دارد.
+ نوشته شده در شنبه ششم فروردین ۱۴۰۱ ساعت 13:26 توسط شهین نعمتی
|
لطفن در صورت اشتراکگذاری شعرها و مطالب وبلاگ نام شاعر و نویسنده را ذکر کنید.